Stomatologia

Plomby stomatologiczne to jedno z najczęściej przewijających się zagadnień w dentystyce. Fachowo nazywane jest wypełnianiem kompozytowym, aczkolwiek pacjenci powszechnie nazywają je białymi plombami. Niestety większości z nas kojarzą się one z uciążliwym borowaniem. Odgłos wibrującego wiertła od lat jest synonimem dentystycznego koszmaru.

Jednak dziś dzięki zastosowaniu najnowocześniejszych technologii, w tym znieczuleń, nie stanowi to już uciążliwego problemu. Założenie plomby to nic innego jak wypełnienie ubytku próchniczego. Przed założeniem plomby, dentysta musi oczywiście usunąć wszystkie zaatakowane tkanki, aby móc zatrzymać rozwój próchnicy. Sama etymologia tej nazwy pochodzi od łacińskiego słowa „plomba”. Już w Starożytnym Rzymie dokonywano pierwszych wypełnień ubytków za pomocą ołowiu. Początkowo przez wiele lat do wypełniania ubytków używano cementu, ołowiu i złota. Bardzo popularny był również amalgamat. Aczkolwiek ze względu na swój ciemny kolor, nie spełniał zbytnio walorów estetycznych. Ponadto z amalgamatu uwalnia się szkodliwa rtęć, choć w niewielkich ilościach, nie zagrażających naszemu zdrowiu i życiu.

Obecnie najpopularniejsze są różnego rodzaju materiały kompozytowe, utwardzane za pomocą światła specjalnej lampy stomatologicznej. Wypełnienia kompozytowe są głównie mieszanką wypełniacza szklanego lub kwarcowego i materiałów żywicznych. Ilość dostępnych kolorów stosowanych przy tych materiałach jest tak duża, że po ich założeniu wypełnienie często jest trudno odróżnić od zdrowych tkanek zęba. Stosowane wypełnienia bardzo trwałe i wysoce odporne na pękanie. Podczas zabiegu w przeciwieństwie do tradycyjnych plomb, stomatolog ma więcej czasu na modelowanie ich powierzchni, jeszcze w stanie plastycznym. Także często występująca porowatość wypełnienia jest znacznie mniejsza, a podczas jego kształtowania zaoszczędza się wiele zdrowej tkanki zęba, która jest nam niezbędna. Plomby są dla nas świetnym sposobem na ratowanie zębów i umożliwiają ograniczenie ich stałego usunięcia.